10 თებერვალს თბილისის საქალაქო სასამართლომ გადაწყვიტა, რომ ეს საქმე არსებითად განიხილოს. საქმე 8 ოპოზიციონერ პოლიტიკოსს ეხება.

რა ჩანს საქმის მასალებიდან? – „გვეუბნებიან, საბოტაჟიო, მაგრამ არ გვეუბნებიან, რაში გამოიხატება ეს: მიტინგზე ყოფნაში, განცხადებაში, კიდევ რამე ქმედებაში? – ეს არსად არაა იდენტიფიცირებული. ამხელა საბოტაჟის საქმეზე ერთგვერდიანი დადგენილება არსებობდეს? ცოტა რთული დასაჯერებელია, რასაც ახლა გეუბნებით, მაგრამ ასეა“, – ამბობს ზვიად კორძაძე.

ბატონო ზვიად, სასამართლო პროცესზე ამბობდით, რომ რაც ახლა ხდება ოპოზიციის ლიდერების საქმეზე, „არა მხოლოდ არასამართლებრივია, არამედ საშიშია“. რა გახდა თქვენი ამ შეფასების მთავარი მიზეზი? 

ამ საქმის არსი არის, ამ შემთხვევაში, ბადრი ჯაფარიძის და მამუკა ხაზარაძის მიტინგზე ყოფნა, როგორც ფაქტი, და მათი საჯარო გამოსვლები არის წარმოდგენილი მტკიცებულებად საქმეში. საბოტაჟის დამადასტურებელი ეს არაა, მაგრამ სხვა მტკიცებულება საქმეში არ არის.

10 თებერვალს სხდომაზე ზუსტად ეს მოვითხოვეთ: ამ მტკიცებულებიდან რა იყო ბრალის დამადასტურებელი? პროკურატურას გამოეკვეთა ეს ამბავი და თან გამოეკვეთა 41 ტომიდან, რომელიც ეხება არა მარტო ბადრი ჯაფარიძეს და მამუკა ხაზარაძეს, არა მარტო საბოტაჟის ბრალდებას, არამედ სხვა ბრალდებებსაც სხვა პირების მიმართ, რომლებიც ამ საქმეში არიან.

ჯამში, 8 ოპოზიციონერი ლიდერის საქმე ერთად განიხილება და ყველგან გაურკვეველია, კონკრეტულად რას ედავება პროკურატურა პოლიტიკოსებს?

დიახ.

დღემდე უცნობია, რას მიიჩნევს ბრალდება უშუალოდ ჩვენი ბრალის დამადასტურებლად ბადრი ჯაფარიძის და მამუკა ხაზარაძის შემთხვევაში. ჩვენ ვთვლით, რომ პოლიტიკოსების საჯარო გამოსვლები, რომლებიც ძალადობის მოწოდებას არ შეიცავს, საბოტაჟის მტკიცებულებად გამოიყენა პროკურატურამ.

საბოტაჟის განმარტებაში წერია, რომ ის არის საქართველოს თავდაცვისუნარიანობის დასუსტების მიზნით ჩადენილი ქმედებები – მიზანი უნდა გქონდეს, საბოლოო ჯამში, ის, რომ რასაც აკეთებ, იმან დაასუსტოს საქართველო. უნდა დასტურდებოდეს, ჯერ ერთი, ქმედება და მერე, რომ ეს მიზანი გქონდა. არცერთი დასაბუთება ამ საქმეში არ დასტურდება.

ეს იყო ჩვენი პოზიცია, რომ არ არსებობს მტკიცებულებები და რაც არის, ის არ არის საკმარისი საფუძველი იმისთვის, რომ თუნდაც ბრალი ყოფილიყო წარდგენილი.

ამ კონკრეტულ საქმეზე ბრალის დადგენილება არის ერთი გვერდი. ამხელა საბოტაჟის საქმეზე ერთგვერდიანი დადგენილება არსებობდეს? ცოტა რთული დასაჯერებელია, რასაც ახლა გეუბნებით, მაგრამ ასეა.

პროკურატურას რა დასაბუთება აქვს, როგორ შეიძლება დავუკავშიროთ პოლიტიკოსის საჯარო გამოსვლა საბოტაჟს? 

არ წერია ეს ბრალის დადგენილებაში, რომელ განცხადებებზეა საუბარი. ბრალის დადგენილებაში, წესით, უნდა ეწეროს, რომელ განცხადებებს ეხება ბრალდება, რომელ ქმედებას ეხება, მაგრამ ეს არ არის იდენტიფიცირებული. მხოლოდ წერია ზოგადი ფრაზები ერთ გვერდზე. ვითხოვდით: კონკრეტულად გვითხარით მომენტი, თვე, რიცხვი, როდის, რა მტკიცებულებებით დასტურდება?

ასეთი უცნაურობაა – არსად არ წერია, რომ ამა და ამ რიცხვში შენ რომ ეს ქენი, ეს არის საბოტაჟი. ასეთი რამ არ წერია.

რა კონტექსტშია მოყვანილი პოლიტიკოსების მიერ საჯაროდ გაკეთებული განცხადებები? 

არ ვიცი. საქმეში არის 41 ტომი, რომელშიც საჯარო გამოსვლებს, საჯარო აქტივობებს, საზღვარგარეთ ვიზიტებს ეხება, უცხოელი პოლიტიკოსების ვებგვერდებია ამობეჭდილი, მაგრამ ვის რა ეხება, არ წერია. არც არის ეს ყველაფერი შეკრული რაღაც ერთიანი ფაბულით, გესმით?

ყველაზე საინტერესო ამ საქმეში ის არის, რომ ეს მუხლი [საბოტაჟი] არც ჯგუფურ დანაშაულს არ ითვალისწინებს. აი, ჯგუფმა ჩაიდინაო – ეს არ არის ნათქვამი.

მაშინ რა სამართლებრივი ლოგიკით არის გაერთიანებული ამ 8 ლიდერის საქმე? 

არ ვიცი. ეს კითხვა დავაყენე: რა ლოგიკით არის გაერთიანებული საქმე?

მაგალითად, როდესაც საქმე ეხებოდა პარლამენტის კომისიაზე არმისვლას, მაშინ როცა საერთო რაღაც მაინც ჰქონდათ პოლიტიკურ ლიდერებს. ბადრი ჯაფარიძის და მამუკა ხაზარაძის პროცესებიც ცალ-ცალკე ჰქონდათ. აქ რა ლოგიკით არის გაერთიანებული საქმეები, ვერ ვხვდები.

პირდაპირ საპროცესო კოდექსი მოითხოვს ამ ყველაფრის დაცვას, რაზეც გესაუბრებით. კოდექსში წერია, მაგალითად, რომ ბრალდების დადგენილება უნდა შეიცავდეს, იქ წერია ორწერტილი და ჩამოთვლილია: როდის, რა, სად მოხდა და რა მტკიცებულებებითაა გამაგრებული?

გარდა იმისა, რომ სამართლის და კანონის პრობლემაა, რატომ არის პოლიტიკური ოპონენტების საბოტაჟის მუხლით გასამართლება საშიში, თქვენი აზრით? 

საშიშია იმიტომ, რომ საბოლოო ჯამში, თუ ასეთივე განაჩენი დადგა, მაშინ განაჩენში უნდა ჩაიწეროს, რომ პოლიტიკოსებმა გააკეთეს საჯარო განცხადებები და ეს არის საბოტაჟიო. ეს კლავს პოლიტიკურ სივრცეს მთლიანად. თუ საბოტაჟად სხვა რამ მიაჩნიათ, მაშინ უნდა გვითხრას პროკურატურამ, რომ ეს მიმაჩნია საბოტაჟად.

თუ ეს მიაჩნიათ, რაზეც მე ახლა ვამბობ, მაშინ ეს ძალიან საშიში ტენდენციაა.

განცხადებები, როგორც ვიცი, ეხებოდა „ოცნების“ რეჟიმის წარმომადგენლების დასანქცირების მოთხოვნას. ჩვენი საერთაშორისო პარტნიორების მიმართ თხოვნა, რომ დაგვეხმარონ დემოკრატიის გადარჩენის პროცესში, რა დასაბუთებით შეიძლება იყოს საბოტაჟი? 

გიორგი ვაშაძეს აქვს ეგ და კიდევ სხვა პირებს. საქმე ეს არის, რომ სხვადასხვა ბრალდებაა. ჩვენ შემთხვევაში კი საუბარი არის არა სანქციებზე, არამედ პარლამენტის წინ მიმდინარე აქციებთან დაკავშირებულ აქტივობებზე. გიორგი ვაშაძეს აქვს სხვა მუხლი, რომელიც ეხება უცხოური ორგანიზაციებისთვის ინფორმაციის მიწოდებას და ასე შემდეგ. არც მასთან მიმართებაში არ არის იდენტიფიცირებული ბრალდება. არც მისი ბრალის დადგენილებაში არ წერია, რომ მაინცდამაინც ეს ითვლება საბოტაჟად.

ბადრი ჯაფარიძის და მამუკა ხაზარაძის შემთხვევაში არ არსებობს განცხადება, სადაც არის ძალადობისკენ მოწოდება. არცერთი დაკითხული პოლიციელი არ ადასტურებს რაიმე ძალადობრივ მოწოდებას მათი მხრიდან. განცხადებებში, რომელიც წარმოდგენილია საქმეში, არ წერია ბრალში, რომ აი, ამ განცხადების გამო ვთვლით, რომ ეს არის საბოტაჟი. მე არ მაქვს თავის გამართლების ვალდებულება, ბრალდებამ უნდა დამიმტკიცოს, რომ რაღაც დავაშავე და მე უნდა ვუპასუხო – დავაშავე თუ არა. გვეუბნებიან, საბოტაჟიო, მაგრამ არ გვეუბნებიან, რაში გამოიხატება ეს: მიტინგზე ყოფნაში, განცხადებაში, კიდევ რამე ქმედებაში? – ეს არსად არაა იდენტიფიცირებული.

ეს ნიშნავს იმას, რომ პოლიტიკურ დევნასთან გვაქვს საქმე? 

პოლიტიკური განცხადებები, პოლიტიკური აქციების ხელმძღვანელების აქტივობა ვიღაცამ თუ შეაფასა, როგორც სისხლის სამართლის დანაშაული, რა თქმა უნდა, ეს პოლიტიკური ნაწილია და პროკურატურის შეფასება არასწორია. თუ ამაზე განაჩენი დადგა, ეს იქნება ცალსახა პოლიტიკური დევნა.

გამოდის, რომ ამ ქვეყანაში იკრძალება პოლიტიკური საქმიანობა და პოლიტიკა საერთოდ.

სასამართლომ არსებითად განსახილველად უკვე მიიღო ეს საქმე. გამოჩნდა, რომ სასამართლო ამ შემთხვევაშიც მონაწილეობს „ოცნების“ პოლიტიკური მიზნის შესრულებაში? 

სასამართლოს ეს გადაწყვეტილება არ იყო დასაბუთებული. ჩვენ გვქონდა შუამდგომლობა არგადაცემაზე, მაგრამ სასამართლო ფორმალურად მიუდგა, როგორც წესი. არ მიუდგა არსებითად ისე, რომ ამ ეტაპზევე [წინასასამართლო სხდომა] გარკვეულიყო ეს საკითხები. ახლა რომ გითხრათ, რომ იმედი მაქვს, რომ რამე შეიცვლება – არა. მაგრამ რაც არის ჩვენს ძალებში და სამართლებრივად, იმას გავაკეთებთ.

სამართლებრივად გამორიცხულია, რომ აქ რაიმე არგუმენტი იყოს გამამტყუნებელი განაჩენისთვის. ფაქტობრივად, გამორიცხული იყო, მაგალითად, იგივე პარლამენტში არმისვლის საფუძველზე გამტყუნება, მაგრამ პატიმრობაშიც იყო ეს ხალხი. ასე რომ, ფაქტობრივი მოცემულობა სხვა გვაქვს, სამართლებრივი მოცემულობა – სხვა. უკვე დიდი ხანია, სამწუხაროდ, ასეა.

აქ არ მთავრდება ეს საქმეები და საბედნიეროდ მიდის სტრასბურგში. თუ ამოვწურავთ აქ ყველანაირ რესურსს, მერე მივმართავთ ისე, როგორც მიმართული გვაქვს წინა განაჩენთან დაკავშირებით და იხილავს უკვე ევროსასამართლო.

თუ ამ საქმეზე გამამტყუნებელი განაჩენი დადგა, ეს იქნება სიგნალი, რომ პოლიტიკური აქტიურობა საქართველოში შეიძლება დამთავრდეს.