აშშ-ის პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა შვეიცარიის ქალაქ დავოსში ხელი მოაწერა „მშვიდობის საბჭოს“ დაფუძნებას.
პრეზიდენტ ტრამპს მშვიდობის საბჭოს დაფუძნების ცერემონიაზე შეუერთდნენ 19 ქვეყნის ლიდერები და წარმომადგენლები. ესენია:
- აზერბაიჯანი — პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი
- არაბთა გაერთიანებული საამიროები — აღმასრულებელ საქმეთა უწყების თავმჯდომარე ხალდუნ ალ მუბარაკი
- არგენტინა — პრეზიდენტი ხავიერ მილეი
- ბაჰრეინი — შეიხი ისა ბინ სალმან ალ ხალიფა
- ბულგარეთი — პრემიერ-მინისტრი როსენ ჟელიაზკოვი
- თურქეთი — საგარეო საქმეთა მინისტრი ჰაკან ფიდანი
- ინდონეზია — პრეზიდენტი პრაბოვო სუბიანტო
- იორდანია — ვიცე-პრემიერი აიმან საფადი
- კატარი — პრემიერ-მინისტრი შეიხი მუჰამედ ბინ აბდულ რაჰმან ალ თანი
- კოსოვო — პრეზიდენტი ვიოსა ოსმანი
- მაროკო — საგარეო საქმეთა მინისტრი ნასერ ბურიტა
- მონღოლეთი — პრემიერ-მინისტრი გომბოჯავინ ზანდანშატარი
- პაკისტანი — პრემიერ-მინისტრი შეჰბაზ შარიფი
- პარაგვაი — პრეზიდენტი სანტიაგო პენია
- საუდის არაბეთი — საგარეო საქმეთა მინისტრი ფეისალ ბინ ფარჰან ალ-საუდი
- სომხეთი — პრემიერ-მინისტრი ნიკოლ ფაშინიანი
- უზბეკეთი — პრეზიდენტი შავკატ მირომონოვიჩ მირზიოევი
- უნგრეთი — პრემიერ-მინისტრი ვიქტორ ორბანი
- ყაზახეთი — პრეზიდენტი კასიმ-ჟომარტ ტოკაევი
„მშვიდობის საბჭო“ (Board of Peace) არის აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპის მიერ ღაზის საკითხზე ინიციირებული, მსოფლიო ლიდერების ახალი საერთაშორისო ორგანო, რომელსაც პოლიტიკური მიმომხილველები მას გაცილებით ფართო კონტექსტში — გაეროს ალტერნატივად განიხილავენ.
თუმცა ტრამპმა თქვა, რომ სურს, „მშვიდობის საბჭომ“ გაეროსთან ითანამშრომლოს.
საბჭოს ტრამპი უხელმძღვანელებს, მუდმივი წევრობა 1 მილიარდ აშშ დოლარად გაიყიდება, ხოლო არამუდმივი წევრები როტაციის პრინციპით, 3 წელიწადში ერთხელ შეიცვლებიან.
როგორც ცნობილია, ტრამპმა მშვიდობის საბჭოში რუსეთის პრეზიდენტი ვლადიმერ პუტინი და ბელარუსის პრეზიდენტი ალექსანდრე ლუკაშენკოც მიიწვია. მოსკოვის თანახმად, პუტინი მზადაა, მშვიდობის საბჭოსთვის 1 მილიარდი დოლარი გადარიცხოს, თუმცა გაყინული აქტივებიდან.
ჩინეთმა ასევე დაადასტურა მშვიდობის საბჭოში მიწვევა, თუმცა მონაწილეობის სურვილი ჯერ არ გამოუთქვამს.
ამ თემაზე:
რატომ არ მიიწვია ტრამპმა „მშვიდობის საბჭოში“ საქართველო? — ვოლსკის განმარტება