საქართველოს მთავარმა პროკურატურამ დღეს, 19 ივნისს, პატიმართა წამების გამო ბრალდებული ვლადიმერ ბედუკაცის სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლებასთან დაკავშირებით განმარტება გააკეთა, რასაც უცვლელად გთავაზობთ:
ადვოკატი სოსო ბარათაშვილი, რომელიც „ტრაქტორების“ საქმეზე 2013 წლის 3 მაისს დაკავებულ სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მაღალჩინოსნებს იცავს, ამბობს, რომ გამოძიება ჩიხშია შესული.
არის თუ არა რეზერვის მოსამართლის ინსტიტუტი არაკონსტიტუციური? - ამ კითხვაზე პასუხი საკონსტიტუციო სასამართლომ უნდა გასცეს, სადაც შესაბამისი სარჩელი უკვე შესულია.
თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ლაშა ჩხიკვაძემ პატიმართა წამებასა და არაადამიანურ მოპყრობაში ბრალდებული 16 პირი დამნაშავედ ცნო.
ბაჩო ახალაიას, გიგი კალანდაძის და სხვა პირთა საქმეზე, რომელიც სენაკის ბრიგადაში ჯარისკაცების კოლექტიურ დასჯას და მათთვის თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთას ეხება, დღეს სასამართლომ პროკურატურის ხუთი მოწმე დაკითხა.
თბილისის საქალაქო სასამართლოში ბაჩანა ახალაიას, ზურაბ შამათავას, ალექსანდრე გორგაძის, გიგი კალანდაძისა და მერაბ კიკაბიძის საქმის განხილვა მიმდინარეობს, რომელსაც პროტესტის ნიშნად არ ესწრება თავად ბაჩო ახალაია.
თბილისის საქალაქო სასამართლომ დაასრულა 2013 წლის პირველ მაისს, შრომის საერთაშორისო დღეს სტუდენტების ორგანიზებით მიმდინარე მანიფესტაციისას ადმინისტრაციული წესით დაკავებულ პირთა საქმეების განხილვა. შსს-მ 37 პირის მიმართ შეადგინა ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ოქმი და მიმართა სასამართლოს.
"ბათუმელებმა" რამდენიმე ღამის პატრულირების შემდეგ დაადგინა, რომ პუშკინის ქუჩაზე მდებარე სასტუმრო "სთარის" მიმდებარედ კვლავაც იგივე მდგომარეობაა, რაც სასტუმროს მეპატრონის დაკავებამდე იყო.
28 მაისს, ღამის 12:15 საათზე, დაბა მახინჯაურში არსებული ნავიგაციის სასწავლო უნივერსიტეტის ტერიტორიაზე მეზობლად მცხოვრები ახალგაზრდები შეიჭრნენ. შენობის დაცვის თანამშრომლების თქმით, ისინი არაფხიზელ მდგომარეობაში იყვნენ. მათი აგრესია მიმართული იყო სასწავლებლის საერთო საცხოვრებელში მცხოვრები ნიგერიელი სტუდენტების მიმართ. შეშინებული სტუდენტები ადმინისტრაციას დაუკავშირდნენ. სიტუაცია პოლიციის გამოძახების შემდეგ განიმუხტა.
ყოფილ პატიმრებს, რომლებსაც პატიმრობიდან გათავისუფლების შემდეგ წასასვლელი არსად არ აქვთ, სახელმწიფო ვერაფერს ვერ სთავაზობს. მათი ერთადერთი დროებითი თავშესაფარი მონასტერია.