ნეტგაზეთი | მოთმინების პოლიტიკა მოთმინების პოლიტიკა – Netgazeti
RU | GE  

მოთმინების პოლიტიკა

ინტერვიუ ირაკლი ალასანიასთან

“თავისუფალი დემოკრატების” ლიდერი საზოგადოების წარმომადგენლებს  ბათუმის პრესს კაფეში შეხვდა, სადაც მას რამდენიმე კითხვა „ბათუმელებმა“ დაუსვა.

ბატონო ირაკლი, რამდენადაც ვიცი, აჭარაში “თავისუფალი დემოკრატების” ხელმძღვანელს ეძებთ…

საინიციატივო ჯგუფში გამოკვეთილი ახალგაზრდები გვყავს. ისინი თავად გადაწყვეტენ, ვინ იქნება ადგილზე მათი ლიდერი. ჩვენ ვსაუბრობთ დეცენტრალიზაციის იდეაზე და ჩვენს პარტიაშიც ასეთი მიდგომა გვაქვს _ ყველა რეგიონში თუ რაიონში ადგილობრივებისგან მხარდაჭერილი პიროვნებები გვყავდეს პარტიის ხელმძღვანელებად.

ოფისების გახსნას თუ აპირებთ აჭარაში?

რა თქმა უნდა. ვიწყებთ ბათუმიდან და შემდგომ სხვა რეგიონებშიც გადავინაცვლებთ.

მთლიანობაში თუ გაქვთ დათვლილი ამ ოფისების შენახვის ხარჯები?

სერიოზულად ვმუშაობთ დაფინანსების მოზიდვაზე. საქართველოში რთულია დაფინანსების მოპოვობა, რადგან ბიზნესს ეშინია _ მეორე დღესვე ხელისუფლების ზეწოლის მსხვერპლი გახდება. ჩვენ ვმუშაობთ მოქალაქეებიდან შემოწირულობების მიღებაზე, განსაკუთრებით კი იმ მოქალაქეებიდან, რომლებიც უცხოეთში ცხოვრობენ და არ აქვთ შიში იმისა, რომ კონტრიბუციით კუთვნილ ბიზნესს საფრთხის ქვეშ დააყენებენ.

შეგიძლიათ თუნდაც ერთი ადამიანის ვინაობის, კონკრეტული მაგალითის დასახელება?

როგორ ფიქრობთ, ამის კონკრეტულად დასახელება ჩემი საქმეა? ამით დაკავებულები არიან… სხვა მუშაკები. პარტიის გენერალურ მდივანს ჰკითხეთ.

თქვენ ძირითადად ხელისუფლებას აკრიტიკებთ, მაგრამ თქვენი კრიტიკის ობიექტი ზოგჯერ არის ოპოზიციის ლიდერიც. მაგალითად, ახლახან ოქრუაშვილის მისამართით გქონდათ კრიტიკული შენიშვნები. რამდენიმე ანალიტიკოსის აზრით, ალასანია ცდილობს ლიბერალი პოლიტიკოსის იმიჯი მოირგოს, რადიკალური ბურჯანაძე-ოქრუაშვილი კი ხელისუფლების ხელით ჩამოიშოროს გზიდან…

მე პოლიტიკური მიმომხილველი არ ვარ, რომ გვერდიდან შევაფასო ამა თუ იმ პოლიტიკოსის ან ანალიტიკოსის განცხადება. ჩვენი მთავარი სამიზნე უპასუხისმგებლო ხელისუფლებაა, რომელმაც ქვეყანა შეიყვანა კრიზისში და ერთადერთი გზა მშვიდობიანი ცვლილებისა არის საარჩევნო გარემოს თვისობრივად შეცვლა, ხელისუფლებას დავათმობინოთ ახალი საარჩევნო გარემო, რომლითაც ისარგებლებს ყველა პოლიტიკური, ოპოზიციური თუ ხელისუფლებაში მყოფი პარტია.

ბრძოლის ეს მეთოდები მიმაჩნია ყველაზე სწორად, ყველაზე რეალისტურად, ყველაზე პრაგმატულად. თუკი ეს არის ჩემი რწმენა და ნაბიჯ-ნაბიჯ მივყვები ამ გზას, ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მე ვიღაცას ვზღუდავ, საკუთარი პოლიტიკური გემოვნების შესაბამისად აწარმოოს პოლიტიკური კამპანია. მე არასდროს ვეხები მათ პოზიციებს.

ძალადობის გარეშე უნდა განხორციელდეს ქვეყნის პოლიტიკური ცვლილება. ჩვენ გავიარეთ დაპირისპირება 90-იან წლებში, რაც აფხაზეთისა და ცხინვალის ომში გადაიზარდა. დარწმუნებული ვარ, არც მე და არც საზოგადოების უდიდეს ნაწილს არ გვინდა ქვეყანა იქ დავაბრუნოთ… შემიძლია დაგარწმუნოთ, რომ სააკაშვილი, რომელიც წარსულის პოლიტიკოსია, ვერ წაიყვანს ქვეყანას პროგრესისკენ. ის აუცილებლად შეიცვლება იმ არჩევნების გზით, რომელსაც დავათმობინებთ ხელისუფლებას.

დავუშვათ, მიიღეთ ყველაზე პროგრესული საარჩევნო კოდექსი. რეალურად გეჩვენებათ, რომ ეს კოდექსი გახდება არჩევნების სამართლიანად ჩატარების გარანტია ასეთი ტელევიზიების პირობებში?

მე მინდა თქვენი მეშვეობით საზოგადოებას ავუხსნა, რომ ჩვენ არ ვსაუბრობთ მხოლოდ საარჩევნო კოდექსზე. ჩვენ ვლაპარაკობთ საარჩევნო გარემოს თვისობრივ შეცვალზე, რომლის ნაწილიც არის კოდექსი. პირველ რიგში, ჩვენ ორი საკითხი გვაქვს გადასაწყვეტი. 1. ყოველ ამომრჩეველს თითო ხმა ჰქონდეს, ამის დადგენა ბიომეტრული წესით შესაძლებელია. 2. სამართლიანი საარჩევნო სისტემა, რომელიც კოდექსის ნაწილია.

ჩევენ ასევე ვლაპარაკობთ პოლიციისა და უსაფრთხოების სამსახურების განეიტრალებაზე; საარჩევნო გარემოში მედიის გათავისუფლებაზე. იდეალური არჩევნები არ ჩატარდება, მაგრამ ჩვენ გვინდა ისეთი არჩევნები, სადაც ხალხის ნება იქნება გამოხატული. ამ შემთხვევაში დავამარცხებთ სააკაშვილს და ნაციონალურ მოძრაობას. ამის მიღწევა მოლაპარაკებიდან გაქცევით ვერ მოხერხდება. იმისათვის, რომ შემდგომი არჩევნები იყოს ლეგიტიმური, საჭიროა ხელისუფლებისა და ოპოზიციური ძალების თანამონაწილეობა.

მე პოლიტიკაში მოვდივარ იმიტომ, რომ საზოგადოება და პოლიტიკური ძალები გავერთიანდეთ ერთი ძირითადი ფაქტორის ირგვლივ _ ჩვენი ქვეყნის სტაბილური, პოლიტიკური განვითარება ყველასათვის ძვირფასია. სააკაშვილის ხელისუფლებაშიც არიან ადამიანები, ვისაც უყვარს საქართველო. სააკაშვილის ქვეყანაში კი არიან ან მისი მხარდამჭერები, ან მეორე ნაწილი, რომელსაც ის ებრძვის. ჩვენი პოლიტიკა სხვანაირია, _ საქართველო იმდენად პატარა ქვეყანაა, რომ ფუფუნებაა ერთმანეთს ასე გავეთიშოთ.

თქვენი გონივრული მოლოდინი რა არის?

კომპრომისების გზით უნდა მივიღოთ ისეთი საარჩევნო გარემო, რომელიც საშუალებას მოგვცემს, შიშის გარეშე გავაკეთოთ არჩევანი, არ გვეშინოდეს პოლიციის, უშიშროების. ვიცოდეთ, რომ ყოველ ადამიანს თითო ხმა გვაქვს და  მკვდრეთით აღდგენილი ხალხი არ გამოვა სააკაშვილის ნაციონალური მოძრაობის მხარდასაჭერად. ქვეყანაში უნდა ჩატარდეს კონკურენტუნარიანი არჩევნები.

ეს სურვილია თუ მოლოდინი?

მოლოდინი არის იმისა, რომ საზოგადოებაში პოლიტიკური კულტურა ბევრად უფრო ტოლერანტული იქნება ერთმანეთის მიმართ. დღეს თუ არ დავიწყეთ ამის კეთება, დავრჩებით პოლიტიკურ წინააღმდეგობაში ერთმანეთთან და ასე წინ ვერ წავალთ.

თქვენ ბრძანეთ, რომ ადამიანებს საარჩევნო კოდექსის შესახებ უნდა ელაპარაკო გასაგები ენით. თქვენ რასაც ლაპარაკობთ, რამდენად გასაგებია საზოგადოებისთვის?

თითოეულ მოქალაქეს უნდა ჰქონდეს თითო ხმა. სააკაშვილს არ უნდა ჰქონდეს დამატებითი პასპორტები იმისთვის, რომ ვიღაცებს მის მხარდასაჭერად ხმა მიაცემინოს. თუ ჩემმა პარტიამ მიიღო ხმების 30% არჩევნებში, 30%-ის შესაბამისი დეპუტატები უნდა ჰყავდეს პარლამენტში. აი, ამის მიღწევა გვინდა. ხომ გასაგებია? ერთსაც გეტყვით, სააკაშვილს უნდა პარლამენტის შემადგენლობა ისევ თვითონ დანიშნოს. “თავისუფალ დემოკრატებს” კი გვინდა, რომ ხალხმა აირჩიოს პარლამენტი.

თქვენი ინფორმაციით, მოსახლეობასაც ეს უნდა?

მოსახლეობას უნდა სოციალური პრობლემების მოგვარება, დასაქმება, უნდა პენსია ჰქონდეს ისეთი, რომ შეძლოს თვიდან თვემდე თავის რჩენა. ამის გაკეთება სააკაშვილმა ვერ შეძლო 7 წლის განმავლობაში, ანუ სააკაშვილის პოლიტიკამ განიცადა სრული კრახი. ამიტომ ის ეძებს ახალ პოლიტიკურ ძალას, ახალ ადამიანებს, ვინც გაუჩენს იმის იმედს, რომ ქვეყანას ამ პოლიტიკური კრიზისიდან გამოიყვანს. მაგრამ სააკაშვილი არის წარსულის პოლიტიკოსი და ეს ყველამ კარგად უნდა გავიგოთ.

ამბობთ, რომ თქვენ ხართ მომავლის პოლიტიკოსი, რომელიც მოთმინების პოლიტიკას ირჩევს?

მოუთმენლობამ წაიყვანა სააკაშვილი წარსულში, რადგან ის იმპულსურ გადაწყვეტილებებს იღებდა და ამით ქვეყანა დააყენა საფრთხეების წინაშე. მოთმინება არის იმ ახალი პოლიტიკის ნაწილი, რომელიც გვინდა ჩვენს ქვეყანაში დამკვიდრდეს.

რას ფიქრობთ, რამდენად მისაღები სლოგანია მშიერი ხალხისთვის მოთმინების პოლიტიკა?

მე ვფიქრობ, მისაღები სლოგანია.

თქვენ იყავით ამ მთავრობაში ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ფიგურა. რას ფიქრობთ, თქვენ წინააღმდეგაც ხომ არ აგორდება ისეთივე სკანდალი, რაც ლევან გაჩეჩილაძეს შეემთხვა გარიგება პრეზიდენტთან?

მე ვიყავი საჯარო სამსახურში, ვიცავდი საქართველოს ინტერესებს გაეროში, ვიწყებდი მოლაპარაკებებს აფხაზეთთან. მე პოლიტიკასთან შეხება არ მქონია, საჯარო პოლიტიკაში მოვედი 2009 წელს და შევქმენი ახალი პოლიტიკური პარტია, ვემზადები ახალი არჩევნებისთვის საარჩევნო გარემოს ცვლილებით, სააკაშვილის ნაციონალური მოძრაობის დამარცხებისთვის. ასე რომ, ის გზა, რაც სხვა პოლიტიკურ ძალებს აქვთ გავლილი, მე არ გამივლია. ჩვენ დავიწყეთ ახალი, სუფთა კურსით. გვაქვს სუფთა, არაკორუმპირებული ადამიანების პარტია და მიმაჩნია, რომ მოვიპოვებთ საზოგადოების მხარდაჭერას.

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
ეთერ თურაძე, გაზეთი "ბათუმელები"