გია ჟორჟოლიანი: ლაბორატორია 1918-ზე არავითარი გავლენა არ მაქვს

საქართველოს სოციალ–დემოკრატიული პარტიის ლიდერი, საპარლამენტო უმრავლესობის წევრი გია ჟორჟოლიანი “ნეტგაზეთთან” სტუდენტური მოძრაობა “ლაბორატორია 1918”–სა და 1 მაისს გამართულ მანიფესტაციაზე მომხდარი ინციდენტების შესახებ საუბრობს.

დეპუტატის განცხადებით, მიუხედავად იმისა, რომ ზემოთ ხსენებულ სტუდენტურ მოძრაობაში რამდენიმე მისი სტუდენტი წევრიანდება, პირადად მას და მის პარტიას “ლაბორატორიის” ქმედებებზე არავითარი გავლენა არ აქვს.


როგორ შეაფასებდით 1 მაისის დემონსტრაციის შედეგებს? საზოგადოებაში აზრთა სხვადასხვაობა არსებობს მის შესახებ…

ჯერ დავიწყებდი თვითონ “ლაბორატორიის” მოქმედების შეფასებით იმიტომ, რომ ეს მნიშვნელოვნად მეჩვენება. ახალგაზრდების ამ ჯგუფმა

გია ჟორჟოლიანი
გია ჟორჟოლიანი

გარკვეული აქტივობა დაიწყო ჯერ კიდევ ძალიან მძიმე ავტორიტარული, რეპრესიული რეჟიმის პირობებში, მათ შორის არიან ჩემი სტუდენტებიც და მე მათ ვიცნობ. დღეს ჩვენ ვცხოვრობთ სხვა რეალობაში, ვიდრე ვცხოვრობდით 1 ოქტომბრომადე. თუ ჩვენ რაღაცნაირად გვინდა, რომ შედეგებს მივაღწიოთ,  უნდა შევცვალოთ მოქმედებების ფორმები, რამდენადაც მთლიანად საზოგადოება უნდა შეიცვალოს, ანუ საზოგადოება გაგებულ უნდა იქნას არა უიმედობის პრინციპზე, რომ ჩვენ პროტესტის გამოთქმის მეტი არაფერი შეგვიძლია, არამედ საზოგადოებრივი მოქმედება უნდა დაეფუძნოს შემდეგ პრინციპს: დიახ, ჩვენ შეგვიძლია… უნდა მოვახდინოთ ზეგავლენა გადაწყვეტილებების მიღებაზე და ასე შემდეგ. ამდენად, მე მგონია, რომ უმთავრესი ლოზუნგები და მოქმედებები ორიენტირებული უნდა იყოს შედეგების მიღებაზე, ხოლო, რა თქმა უნდა, თუ ეს ვერ მოხერხდება, საპროტესტო ფორმებმა ისევ შეიძლება იმძლავროს. დღეისათვის მე მგონია, რომ ასეთი არხები ნაკლებად არის შექმნილი, რამდენადაც ეს რეჟიმი ერთ დღეში ვერ იცვლება,  რეჟიმის ცვლილება საზოგადოების განწყობების ტრანსლირების არხების ცვლილებასაც გულისხმობს. ცხადია, ეს ერთ დღეში ვერ იცვლება, მაგრამ თვითონ განწყობა აქეთ თუ წარიმართება, მაშინ შედეგი უფრო მეტი იქნება.


უშუალოდ 1 მაისის აქციაზე რომ ვისაუბროთ…


ამ აქციის მოწყობის მთავარი მიმართულება იყო მხარდაჭერა შრომის იმ კოდექსის ვარიანტისა, რომელიც წარმოდგენილია პარლამენტში მთავრობის მიერ. ამავდროულად, [დემონსტრანტების] ეს მოქმედება ისეთი ფორმებით იყო წარმოებული, რომ მოსახლეობის დიდმა ნაწილმა და მათ შორის მთავრობის ნაწილმა (მაგალითად, გიორგი მარგველაშვილის განცხადება) ვერ გაიგო, რისი პროტესტი იყო. ჩანდა ისე, რომ თითქოს ეს შრომის ამ კოდექსის საწინააღმდეგო პროტესტი იყო. [აქციის მიზნები] საკმარისად მკაფიოდ ფორმულირებული არ ყოფილა. შემდგომ, როდესაც მე ამ ახალგაზრდებს ველაპარაკე, მათ მითხრეს, რომ ეს იყო პროტესტი იმის თაობაზე, რომ არის მოსაზრებები, რომლებიც ეწინააღმდეგებიან ამ პირველი მოსმენით წარმოდგენილი კოდექსის პრინციპების რეალიზებას. ახლა, რასაც მე თქვენ გელაპარაკებით, ეს ყველაფერი თავიდანვე თქმული რომ ყოფილიყო… ახლა, დღეს დილით სახლიდან რომ გამოვედი, შემხვდა კაცი, რომელიც მეუბნება, რომ აი, თქვენ იქცევით ძალიან ლმობიერად ნაციონალების ხრიკების მიმართ. ხედავ, რაებს აკეთებენ?! ქუჩებს კეტავენ, პროვოკაციებს აწყობენ და ასე შემდეგ. ეს ყველაფერი ამ ხალხის თავში აირია. ამდენად, მე ვფიქრობ, რომ ეს საკითხი ამ აქციის ძალიან სუსტი წერტილი იყო.


აქციაზე მოხდა რამდენიმე ინციდენტი, რის შედეგადაც დაახლოებით 20–დე დემონსტრანტი იქნა დაკავებული. თქვენი აზრით, ეს ინციდენტები რამ გამოიწვია?


რაც შეეხება კონკრეტულად ინციდენტებს, მე ვფიქრობ, რომ ეს ინციდენტები გამოწვეული იყო “ლაბორატორიის” ზოგიერთი წარმომადგენლის მოქმედებების შედეგად, რომლებიც…   იქ არიან ახალგაზრდები, რომლებიც იზიარებენ სოციალ–დემოკრატიულ იდეებს, მაგრამ არიან ახალგაზრდები, რომლებიც ანარქისტულ იდეებს იზიარებენ. ანარქისტული იდეები სოციალ–დემოკრატიისაგნ არის ბევრად უფრო შორს, ვიდრე, მაგალითად, ლიბერტარიანული იდეებისაგან . ანარქისტული იდეები სახელმწიფო როლის მინიმუმადე დაყვანაა, ჩვენი იდეები პირიქით, სახელმწიფოს ორგანიზაციული როლის გაზრდაა.


თქვენ თვლით, რომ ანარქისტების მიერ იყო პროვოცირებული ინციდენტები?


მე არ ვიტყვი, რომ სპეციალურად ანარქისტების მიერ იყო პროვოცირებული, მაგრამ ვფიქრობ, რომ რამდენიმე ადამიანი იქცეოდა თავშეუკავებლად. მაგალითად, ის ლოზუნგები, რომლებიც იქ იყო, ჩვენი საზოგადოების დიდ ნაწილში მხარდაჭერას ვერ პოულობს, მათ შორის არც ჩემში და არც იმ ადამიანებში, ვინც სოციალ–დემოკრატიულ იდეებს იზიარებენ. “ძირს კაპიტალიზმი”…  ეს ყველაფერი გაუგებრობას იწვევს. გარდა ამისა, ამას თან ახლდა პროტესტის ისეთი ფორმები, რომელზეც დასაწყისში გითხარით, და რომელიც ადეკვატურია იმ საზოგადოებაში, სადაც შენ არ შეგიძლია იდეების ტრანსლირების არხები გქონდეს. საზოგადოება, პოლიცია და ხელისუფლება ვერ იგებენ ამას. ისინი ამ ყველაფერს იგებენ ისე, როგორც წინააღმდეგობას იმ წესრიგისადმი, რომელიც თითქოს მათ ჩამოაყალიბეს. ეს წერიგი არის თავისუფლების წესრიგი და შენ ეს თავისუფლების წესრიგი თითქოს ქაოსის წესრიგში გადაგაქვს. სწორედ ამიტომ, მე იმ საწყის ეტაპზე ახალგაზრდების  ერთი ჯგუფის მოქმედებას კრიტიკულად შევაფასებდი.


რამდენად ადეკვატურად მოქმედებდა პოლიცია?


მე ვფიქრობ, რომ პოლიცია მნიშვნელოვანწილად დაბნეული იყო, თუმცა, როგორც მე მიამბეს, დაძაბულობა რაღაცნაირად გამოჰყვა ამ ჯგუფის [დემონსტრანტების] მსველობისას და შემდეგ ეს დაძაბულობა იზრდებოდა ძალიან კრიტიკულ შეძახილებსა და გამონათქვამებში. ეს დამაბნეველი იყო პოლიციელებისთვის. ისინი ვერ ხვდებიან, რომელი კაპიტალიზმი, რა ძირს, “ღორებო” – მაგალითად, მაკდონალდსთან. იქ ახლა ჩემი შვილიშვილებიც დადიან. მაკდონალიდიზაციის და გლობალიზაციის ნეოლიბერალური ვერსიის წინააღმდეგი ვარ, მაგრამ ამის კრიტიკა ერთია და მეორეა, რომ იქ ხალხი მხვდება, რომელიც ამბობს, რომ მაკდონალდსში შვილიშვილებთან ერთად ვიყავით და ღორებს გვეძახდნენო. ისინი ვერ ხვდებიან, რაშია საქმე. ამან გამოიწვია პოლიციაშიც გარკვეული დაბნეულობა, მით უმეტეს, რომ თბილისი–მარიოტში იმ დროს იმართებოდა ღონისძიება, სადაც ნატოს წარმომადგენლობა იყო ჩამოსული და ეს ერთგვარად შესაძლოა აღქმული ყოფილიყო, როგორც ნატოსთან თანამშრომლობის საწინააღმდეგო მოძრაობა, რაც, ასე ვთქვათ, დისკრედიტაციას მოახდენდა დღევანდელი ხელისუფლების განწყობისა, და რაც მუდმივად ნაციონალური მოძრაობის კრიტიკის თემაა, რომ თქვენ არ გინდათ ნატო, თქვენ გინდათ რუსეთი. თუმცა, როდესაც მე მერე ამ ბავშვებს ვკითხე, მათ ეს საერთოდ არ იცოდნენ და თქვეს, რა ნატო, რის ნატო. ეს ყველაფერი ერთმანეთს დაემთხვა. მე მაინც ვფიქრობ, რომ პოლიციის მოქმედებები იყო მნიშვნელოვანწილად ძველი სტერეოტიპებით გაჯერებული… უშუალო მოქმედებებს ვგულისხმობ, ანუ იქ იყო შემთხვევები, სადაც ნამდვილად არ იყო საჭირო ასეთი პათოსით და ენთუზიამზით ამ აქციის დაშლა.


ბატონი გია, უფრო კონკრეტულად, ადეკვატურად მოქმედებდა თუ არა პოლიცია 1 მაისს?


მაგას ვამბობ, არა–მეთქი… მნიშვნელოვანწილად არ იყო [ადეკვატური], თუმცა [პოლიციის მხრიდან] იყო ვიღაცების მოქმედებაც, რომლებიც ცდილობდნენ, რომ ადეკვატურად ემოქმედათ… ეს არის ძალიან ძლიერი ძველი სტერეოტიპი. ჩემი აზრით, შემდგომში, უკვე აქციის დასრულების შემდეგ განვითარებულ მოვლენებში (რაც შეეხება დაკავებულების საპატიმრობეში ყოფნას და ასე შემდეგ) პოლიცია ადეკვატურად, ახლებურად და დემოკრატიულად მოიქცა. იმედი მაქვს, რომ ასევე გაგრძელდება სხვა ინსტიტუტების, მგალითად, სასამართლოს მოქმედებაც.


მე მინდა ვთქვა, რომ [1 მაისს დემონსტრაცია] ძალიან სერიოზულად გასაანალიზებელი მოვლენაა და ეს  უკავშირდება იმას, რომ ჩვენ ახალ რეალობაში ვიწყებთ ცხოვრებას.

სოციალურ ქსელებში მომხმარებლები გამოთქვამენ  მოსაზრებებს,  რომ აღნიშნული სტუდენტური მოძრაობა სოციალ–დემოკრატიული პარტიის ერთ–ერთი შემადგენელი სტრუქტურაა…


ეს არ შეესაბამება სინამდვილეს. “ლაბორატორიის” აქციებში ჩვენი პარტიის რამდენიმე წევრი აქტიურად მონაწილეობდა, მაგრამ, ჩემი აზრით, ეს აქცია არ ყოფილა მხოლოდ “ლაბორატორიის” მიერ ორგანიზებული ღონისძიება, არამედ ეს უფრო ზოგადად სტუდნეტების დიდი ნაწილის მიერ ორგანიზებული დემონსტრაცია იყო, მათ შორის იყვნენ ჩვენი წევრებიც, რომლებიც, სამწუხაროდ, ინციდენტში რაღაცნაირად მონაწილეობდნენ, მაგრამ, ვფიქრობ, მათ გააცნობიერეს, რომ მოქმედებების ის ახალი სტილია დასამკვიდრებელი, რომელზეც მე ვლაპარაკობდი.


მინდა მოვუწოდო ამ ახალგაზრდებს, რომელთაგან ბევრი ჩემი სტუდენტია, რომ დაინახონ ის შესაძლებლობები, რომლებიც დღეს გაჩნდა და გამოიყენონ ეს შესაძლებლობები, თორემ მათი მოქმედებები იქნება არაადეკვატური იმ სინამდვილესთან შედარებით, სადაც ისინი არიან და გახდებიან მარგინალური ჯგუფები. უკეთეს შემთხვევებში ისინი წავლენ იმ პოზიციაზე, რომელიც საბჭოთა კავშირში დისიდენტებს ეკავათ, მაგრამ დისიდენტებს [საპროტესტოს გარდა] სხვა სახის მოქმედება არ შეეძლოთ, დღეს სხვა მოქმედების შესაძლებლობები არსებობს. ბევრმა დისიდენტმა საბჭოთა კავშირის დანგრევის შემდეგ თავისი ადგილი სწორედ იმიტომ დაკარგა, რომ ვერ მიხვდა, თუ რა სახის მონაწილეობის მიღება შეეძლო საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.


რა თქმა უნდა, მე ამ ორგანიზაციაზე არავითარი გავლენა არ მაქვს. 

 
ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
netgazeti.ge