ევროკავშირის მართლმსაჯულების სასამართლოს უმაღლესმა ინსტანციამ დაადგინა, რომ წევრი ქვეყანა ვალდებულია, აღიაროს სხვა წევრ ქვეყანაში კანონიერად გაფორმებული ერთნაირსქესიანთა ქორწინება, რათა უზრუნველყოს მოქალაქეების გადაადგილებისა და ცხოვრების თავისუფლება.
მართლმსაჯულების ევროპულმა სასამართლომ (ECJ) განიხილა დავა, რომელშიც პოლონეთის ხელისუფლებამ გერმანიაში დაქორწინებულ პოლონეთის ორ მოქალაქეს (ერთნაირსქესიანთა წყვილს) უარი უთხრა ქორწინების მოწმობის პოლონურ რეესტრში გადატანაზე/აღიარებაზე.
2018 წელს პოლონეთის ორმა მოქალაქემ, რომლებიც გერმანიაში ცხოვრობდნენ და რომელთაგან ერთ-ერთს გერმანიის მოქალაქეობაც ჰქონდა, ბერლინში იქორწინეს. პოლონეთში წასვლისა და იქ დაქორწინებულ წყვილად ცხოვრების სურვილით, მათ მოითხოვეს გერმანიაში გაცემული ქორწინების მოწმობის გადატანა პოლონეთის სამოქალაქო რეესტრში, რათა მათი ქორწინება პოლონეთში აღიარებული ყოფილიყო. ამ მოთხოვნაზე უარი ეთქვათ იმ საფუძვლით, რომ პოლონური კანონმდებლობა არ უშვებს ერთი და იმავე სქესის პირთა ქორწინებას.
სასამართლომ დაადგინა, რომ წევრი ქვეყანა (ამ შემთხვევაში პოლონეთი) ვალდებულია აღიაროს სხვა წევრ ქვეყანაში კანონიერად გაფორმებული ერთნაირსქესიანთა ქორწინება, რათა უზრუნველყოს მოქალაქეების გადაადგილებისა და ცხოვრების თავისუფლება. ეს არ ავალდებულებს ქვეყანას, შეცვალოს თავისი შიდა კანონმდებლობა და დააკანონოს ერთნაირსქესიანთა ქორწინება ეროვნულ დონეზე, თუმცა ავალდებულებს მათ აღიარებას ევროკავშირით მინიჭებული უფლებებით სარგებლობისთვის.
გარდა ამისა, წევრ სახელმწიფოებს აქვთ დისკრეციის ფარგლები (არჩევანის თავისუფლება), აირჩიონ პროცედურები ასეთი ქორწინების აღიარებისთვის. მიუხედავად ამისა, როდესაც წევრი სახელმწიფო ირჩევს სხვა წევრ სახელმწიფოში გაფორმებული ქორწინებების აღიარების ერთიან პროცედურას, როგორიცაა ქორწინების მოწმობის სამოქალაქო რეესტრში გადატანა, მას მოეთხოვება, თანაბრად გამოიყენოს ეს პროცედურა ერთი და იმავე სქესის პირთა შორის გაფორმებული ქორწინებების მიმართაც.
