ვიქტორ დოლიძეს ხორვატიის და ლატვიის მაგალითები მოჰყავს, რომლებმაც, მისი თქმით, მსგავსი განმარტება კონსტიტუციაში ევროკავშირში გაწევრიანებამდე ჩაწერეს. დოლიძე, ასევე, ამბობს, რომ საკონსტიტუციო ცვლილების დამტკიცების შემთხვევაში, საქართველო არ დადგება იმ გამოწვევის წინაშე, რომ მოქალაქეებმა დისკრიმინაციის ნიშნით დატოვონ ქვეყანა და მოითხოვონ თავშესაფარი ევროპაში:
“მე პირდაპირ გეტყვით, რა თქმა უნდა, ეროვნული იქნება, სექსულური იქნება, ნებისმიერი უმცირესობის დაცვა – ჩვენ ანტიდისკრიმინაციულ კანონს ვიღებთ, რომ გავამყაროთ მათი პიროვნული უფლებების დაცვა, აქ ორი აზრი არ არის, მაგრამ ეს არანაირად არ გვკარნახობს იმას, რომ შევიტანოთ დებულებაში ისეთი მომენტები, როგორიცაა მამაკაცსა და მამაკაცს შორის ან ქალსა და ქალს შორის ქორწინება. მათ [ხორვატიამ, ლატვიამ] სწორად მიიღეს ეს გადაწყვეტილება, ჩემი აზრით, რომელიც ემყარება იმ კულტურას, პრინციპებს, თვითმყოფადობას, ეროვნულ იდენტობას, რომელი ერთი გითხრათ? ძალიან ბევრი ფაქტორი მუშაობს ამაზე, ისეთი, თუნდაც როგორიც არის საქართველო, ამიტომ ამდაგვარი, შესწორებასაც ვერ ვიტყვი, ბუნებრივი ყოფის კანონში განმტკიცება, ჩემი აზრით, არ იქნება არანაირ კავშირში ჩვენს ინტეგრაციულ პროცესებთან და მათ შორის მიგრაციულ პრობლემებთან,”– ამბობს დოლიძე.
ვიქტორ დოლიძე ვერ იხსენებს ისეთ შემთხვევებს, როდესაც სექსუალურ უმცირესობებს საქართველოში პრობლემები შეექმნათ უფლებების დაცვის კუთხით:
“[ეს საკითხი] ჩვენი ქვეყნის სპეციფიკას რომ არ მოვარგოთ, არ შეიძლება. ნებისმიერი ნოვაცია, მე ამას ნოვაციას ნამდვილად არ ვეძახი, ჩემთვის შევინახავ, რასაც ვეძახი, მომწონს თუ არ მომწონს, მაგრამ ნებისმიერი ნოვაცია თუ ინტეგრაციული პროცესები, ნებისმიერი სიახლე, რომელიც ქვეყანაში შემოდის, თუკი იგი დაფუძნებულია ეროვნულ იდენტობაზე, კულტურაზე, თვითმყოფადობაზე, ისტორიაზე და ასე შემდგომ, ეს არის სასარგებლო და კარგი. როდესმე ყოფილა, რომ საქართველოში ეროვნული ან სექსუალური უმცირესობისთვის რაიმე პრობლემები შეექმნა რომელიმე მოქალაქეს? მე, მართალი გითხრათ, ბევრს ვერ ვიხსენებ ამდაგვარს, ცოტასაც ვერ ვიხსენებ”.
2013–2014 წლებში ჰომოფობიისა და ტრანსოფობიის წინააღმდეგ გამართულ აქციებზე გამოვლენილ ძალადობასთან დაკავშირებით დეპუტატი ამბობს, რომ ეს “ახლა წამოჭრილი პრობლემაა”:
“ალბათ, რაღაც დაგროვებულია საზოგადოებაში, შეიძლება კულტურული, საზოგადოებრივი პრობლემების, აზროვნების. ზოგი ამას დადებითად აფასებს, ზოგი- უარყოფითად, მე შეფასება არ მინდა ამას მივცე, მაგრამ ეს რომ ამოიწია ზედაპირზე. […] ამას რაღაცა დრო ჭირდება, ამგვარი პრობლემა ძალიან ბევრი ამოტივტივდება. ამას ჯობია, რომ ფსიქოლოგიური დატვირთვა შევძინოთ, უფრო სწორად, ჩავიდეთ სიღრმეებში, ანალიზი გავაკეთოთ და მომავალზე მეტი ვიფიქროთ. კი, ბატონო, შემოვიტანეთ, გავაღიზიანეთ ეს ხალხი, ჩვენ პასუხისმგებლობის მქონე ხელისუფლება ვართ, სააკაშვილი ქირურგიული წესით რომ აკეთებდა ყველაფერს და რა მერე? სადამდე მივდივართ? რას მოიტანს გრძელვადიან პერსპექტივაში, ვიცით? არ ვიცით. ჩვენ ერთი რაღაც ვიცით, რომ ყველა ადამიანი, რომელიც არის ეროვნული უმცირესობა, უმრავლესობა იქნება, სექსუალური უმცირესობა იქნება, მისი უფლებები უნდა იყოს დაცული. არავის აქვს უფლება, რომ მისი პირადი შეხედულებების, თუნდაც ბუნების წინააღმდეგ რომ წავა ადამიანი და ამგვარ ცხოვრების წესს აირჩევს, მის წინააღმდეგაც ნებისმიერი ძალადობა უნდა იყოს აღკვეთილი. სახელმწიფო თუ ხარ, აქეთკენ უნდა წახვიდე. ანტიდისკრიმინაციული კანონმდებლობა სწორედ ამას ითვალისწინებს და ეს უდევს საფუძვლად მას”.
შეკითხვაზე, რას გულისხმობს “ბუნების წინააღმდეგ წასვლაში”, ვიქტორ დოლიძემ განაცხადა, რომ სიღრმეებში ჩასვლა არ სურს:
“მე შეიძლება მქონდეს ჩემი წარმოდგენა და, კიდევ ერთხელ ვამბობ ამას, ჩემთვის შევინახავ, ვიდრე ჟურნალისტთან საუბრისას, თუნდაც მეგობართან პოზიციის დაფიქსირება– ეს არ არის სწორი, მით უმეტეს, პოლიტიკოსისგან, რომელიც აბსოლუტურად ლიბერალური მიდგომების მქონე და პიროვნების თავისუფლების უფლებას პირველ ადგილზე აყენებს. ჩემი მოსაზრებაა, რომ სახელმწიფომ პასუხისმგებლობა აიღოს ნებისმიერი ანტიდისკრიმინაციული მოქმედების წინააღმდეგ, რომ თავისი ალტერნატიული ნაბიჯის გადადგმის საშუალება დაიტოვოს”,– ამბობს დოლიძე.
სიტყვებს “ბუნების წინააღმდეგ წასვლას” იგი ჰომოფობიურ გამონათქვამად არ მიიჩნევს და ხაზს უსვამს, რომ ყველაფერს შეგნებულად ამბობს:
“მე არაფერი არ წამომცდა, რასაც ვფიქრობ, ყველაფერს ვფიქრობ. არავითარ შემთხვევაში ეს არაა ჰომოფობიური განცხადება. ყველაფერს ვამბობ შეგნებულად და ასე გავაგრძელებ მომავალშიც, ღმერთმა დამიფაროს სხვანაირად. ვიღაცას ეს მიაჩნია სწორად, ვიღაცას არ მიაჩნია სწორად, მიუხედავად იმისა, რომ საუკუნეების მანძილზე გამოცდილება სამართლებრივი ყოველ შემთხვევაში არ იყო, რომის იმპერიაში და ბიზანტიაში როგორ ხდებოდა, კიდევ სხვა საკითხია და ნუ ჩავუღრმავდებით. […] ვიკა დოლიძე რას ფიქრობს, თქვენ რას ფიქრობთ და ვიღაც მესამე, ეს ნაკლებად მნიშვნელოვანია. ჩემთვის უფრო მნიშვნელოვანია, რომ სამართლებრივად გავამყაროთ თითოეული ადამიანის, თუნდაც იმ ადამიანის უფლებები, რომელიც ისწრაფვის იქითკენ, რომ მამაკაცი მამაკაცზე იქორწინებს, დედაკაცი დედაკაცთან იქორწინებს, თუ რაც იქნება. იმის უფლებებიც გამყარებული უნდა იყოს სამართლებრივ სახელმწიფოში, თუკი გინდა, რომ რეალურად კანონზე დაფუძნებული სახელმწიფო დააფუძნო. მე რას ვფიქრობ, ეს ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ბუნების წინააღმდეგ [ქმედებას] მე ვფიქრობ თუ ის ფიქრობს, ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ეგება მე ვცდები და ისაა მართალი?! ამიტომ ეს განზე გადავდოთ და ვიფიქროთ რეალურად სამართლებრივი სახელმწიფო ავაშენოთ”.
მიუხედავად იმისა, რომ ვიქტორ დოლიძე დროულს და სწორს უწოდებს პრემიერი–მინისტრის ირაკლი ღარიბაშვილის ინიციატივას კონსტიტუციაში ოჯახის განმარტების შესახებ, მაინც ამბობს, რომ არ ესმის, რატომ გახდა აქტიური განხილვის საგანი ერთსქესიანთა წყვილების რეგისტრაციის და ქორწინების საკითხი:
“რატომ დაიძრა ეს თემა საერთოდ? მე, მაგალითად, არც ერთი პოტენციური წყვილი არ მინახავს, გნებავთ- მამაკაცები, გნებავთ- ქალბატონები, რომლებიც პარლამენტში მოსულიყვნენ და პრობლემა გამოეთქვათ იმასთან დაკავშირებით, რომ, ვთქვათ, უნდათ ერთად ყოფნა და ამის საშუალებას სახელმწიფო და კანონმდებლობა არ აძლევდეს. რატომ წამოიჭრა ეს თემა, მე არ მესმის”.
